4 حساسیت پوستی شایع

No Comments

با هم نگاه گذرایی میندازیم به 4 نمونه از همین حساسیتای روزمره.

حساسیت به ساعت و طلا و جواهر

شاید عامل این عکس العمل فلز نیکله که در خیلی از لوازم فلزی از جمله در پشت صفحه ساعت و بند اون، البسه جواهر نشون، زیپ، سنجاق مو، بیگودیای مو، قفل کیف پول، انگشتانه، سوزن خیاطی، قیچی، سکه، دستبند، گیره کمربند، دگمهای فلزی، فریم عینک و پلاکای شناسایی هست.

حدس زده می شه که حدود 10 درصد آدما به نیکل حساس باشن. این نسبت در خانوما بیشتر از آقایانه ( به نسبت 20 به یه)، چون خانوما جواهراتشان بیشتر از آقایانه. نیکل در آلیاژهای جور واجور به کار برده می شه ولی شکل اصلی نیکل ناپیداه. این آلیاژها شامل طلای سفید، نقره آلمانی و آلیاژها و فلزات نادر و کمیابی مثل آلنیکو، تیکونیوم و اینوار هستن.

هم اینکه وسایل آبکاری شده با کرومای شامل نیکل، در افراد حساس به نیکل، ایجاد عکس العمل می کنن. عرق زیاد، موارد درماتیت رو در افراد حساس به نیکل زیاد می کنه. در هوای تابستونی که مردم زیاد عرق می کنن، ممکنه در خانمی حساس به نیکل، البسه جواهرنشان یا ضمایم اون، 10 تا 15 دقیقه پس از تماس با پوست، باعث سوزش و خارش ناحیه شه و یه ساعت بعد جوش بزنه. اگه همون خانوم عرق نمی کرد، می تونست ساعتا بدون بروز عوارضی با همون البسه بگذراند. تشخیص درماتیت نیکل، ساده س!، چون در نقاطی از پوست اتفاق می افته که در تماس با فلزات هستن. ممکنه با به کار گیری گوشواره، در محل تماس اون با نرمه گوش، جوشایی بوجود آید. اگه ساعت مچی عامل کهیر باشه، در مچ دست زیر صفحه ساعت یا بند اون جوش ایجاد میشه. اگه تماس پوست رو با فلز از بین ببرین، جوشا معمولا طی چند روز از بین میرن.

ممکنه درماتولوژیست واسه موارد شدیدتر کرمای کورتون دار تجویز کنه. متخصص پوست می تونه واسه تایید اینکه شما واقعا به نیکل آلرژی دارین یا نه، پاچ تست بکنه. اگه حساسیت داشتین، باید تلاش کنین از فلزات شامل نیکل دوری کنین. به کار گیری جواهرات با روکشی از لاک روشن یا پولیش ناخن، عکس العملا رو کم می کنه. ممکنه نقره استرلینگ و طلای 18 عیار هم نیکل داشته باشن. بیشتر افراد حساس به نیکل می تونن استنلس استیل رو تحمل کنن.

حساسیت به محافظ لوازم آرایش

میدونیم که محافظای فرآورده های زیبایی ممکنه باعث ایجاد عکس العمل آلرژیک گردند. محافظا واسه حفاظت از فرآورده ها در مقابل ضایعات یا آلودگی اونا تا موقع مصرف شون، به اونا اضافه می گردن و پس مواد مهمی هستن. بدیش اینه اونا بیشتر ایجاد عکس العملای آلرژی می کنن، هر چند که تعداد موارد اون کمه. عکس العمل پوست به محافظای فرآورده های آرایشی یا دارویی، معمولا به صورت درماتیت (یا اگزما) همراه با سرخی، پوسته ریزی، ورم، تاول، ترشح یا ترک پوسته. این عکس العملا ممکنه ناچیز یا شدید بوده، با سوزش و خارش همراه باشن و بیشتر به صورت کهیر یا فقط ورم موضعی ظاهر می شن.عکس العملا، بیشتر واسه اولین بار، موقعی ایجاد می شه که فرآورده در ناحیه آسیب دیده یا تحریک شده پوست به کار برده شه. خوردن بعضی محافظا در غذا یا داروها با عکس العمل پوستی همراه بوده و می تونه حساسیت بسازن. اگه شما به محافظ خاصی حساس هستین، باید فهرست ترکیبات فرآورده رو قبل از خرید اون چک کنین. همه فرآورده های آرایشی باید فهرست ترکیبات اونو روی جعبه ثبت کنن. محافظا جزو مواد آخر فهرست ترکیبات هستن، چون مواد، به ترتیب غلظت اونا از بالا به پایین ثبت می شن و غلظت محافظا خیلی پایینه.

حساسیت به چرم کفش

چرم کفش با مواد شیمیایی مختلفی جفت و جور، رنگ و نگهداری می شه تا با دووم، قابل انعطاف و ضدکپک شه. عکس العمل آلرژی به چرم کفش ناشی مثل این مواد شیمیایی و هم اینکه رنگ، ترکیبات ضدباکتری و ضدقارچی، کروماتا، لاستیک، چسب، آنتی اکسیدانا و مواد دیگه به کار برده شده در کارخانه جفت و جور چرم هستش. جوراب، بین پوست پا و سطح داخلی کفش سد نسبی بوجود میاره. عکس العمل به کفش در کسائی که پاهاشون شدیدا عرق می کنه و هم در محیط گرم و مرطوب خیلی بیشتره. کفش باید قبل از پوشیدن دوباره، خشک باشه. با اینکه کفشای راحتی (صندل) پا رو خشک نگه می دارن، چون امکان به کار گیری اونا بدون جوراب زیاده، می تونن مشکلاتی بسازن. صندلای (وکفشای دیگه) ساخته شده در کشورای خارجی ممکنه ناراحتیای خاصی به وجود بیارن، مثلا در صندلای شبه قاره هند یه ماده شیمیایی از نوع «سم پیچک» به کار برده می شه، پس شخص حساس به این سم با پوشیدن این کفشا، گرفتار به درماتیت سم پیچک خواهد گردید.

حساسیت به لباسای کشدار

ممکنه شما به لاستیک یا کش که به پارچه حالت فنری و چسبون میده، حساس باشین. بیشتر فرآورده های لاستیکی باعث ایجاد آلرژی درماتیت تماسی می گردن. لاستیک در اشکال متفاوت در بیشتر فرآورده ها هست. لاستیک طبیعی به تنهایی حساس کننده نیس. بیشتر شکلای جور واجور مواد شیمیایی که واسه نگهداری و بهتر کردن کیفیت لاستیک به اون اضافه می کنن، عامل ایجاد آلرژی درماتیت تماسیه. کسائی که به فرآورده های لاستیکی حساس ان، باید به دنبال جایگزینی اونا باشن. بیشتر البسه کشدار، امروزه از اسپاندکس ساخته شدن (الیاف قابل برگشت مصنوعی). اسپاندکس جزو مواد اصلی بیشتر لباسای کشدار، لباس شنا، باندهای جراحی و شیلنگ هاست. اوایل، به بعضی از الیاف اونا موادی اضافه می کردن که آلرژن (حساسیت زا) بود، اما این فرآورده ها از اسپاندکسای گذشته حذف شدن. امروزه اسپاندکسا با احتمال خیلی کم ایجاد آلرژی می کنن. کسائی که به لاستیک حساس ان، می تونن لباسایی ساخته شده از اسپاندکس بپوشن، به شرطی که لباس اونا لبه یا کمربند لاستیکی نداشته باشه. بعضی سازندگان، کمربندهایی میسازن که به طور کامل بدون لاستیکه. لباسای لاستیکی هم (موقعی که محکم بسته شن) به دلیل وارد آوردن فشار مکانیکی می تونن عکس العمل پوستی بسازن.

فخرناز لطفیان

*

منبع : tebyan.net

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *